15-12-08

Tijd voor vitamine !!

Voor je nu verder leest , wil ik toch maar zeggen dat ik niet wil klagen en zagen , maar op dit moment , al hou ik me nog een beetje in , kan ik niet anders . Dus wil je zelf niet geraakt worden met een depressy , als dat al overdraagbaar is , stop dan nu met lezen , en kijk even naar al die tien talle andere possitieve blogs , waar je blij en goed gezint van wordt .

Dus je neemt toch het risico om morgen aan de anti depressiva te zitten ?  Wel  het begint eigenlijk niet ééns met lopen , maar het begint op 30  juni . Ons Sanne haar laatste schooldag op het lager onderwijs , in het college van Mol . Ze is al die jaren , als student ( als dat woord bij haar mag gebruikt worden ) een midden klasser geweest , die veel beter kan , maar niet weet waarom ze het eigenlijk moet doen ! Dus onder de vakantie moest de beslissing genomen worden naar welke dchool ze wilde gaan enof ze al wist wat ze toekomstgericht met haar leven wou aanvangen . Maar dat was en is voor de meeste op die leeftijd nog wel wat vroeg om te weten . Zij wist wel dat ze op het college bleef voor haar middelbaar . En dat vooral omdat al haar vriendinnen daar ook bleven gaan . Maar wij weten dat het niveau   op deze school echt zeer hoog ligt , en vooral de manier van hun aanpak zeer ouderwets , streng , en wat elite neigingen heeft ! Terwijl we hier ook nog het Atheneum hebben of de staatschool zoals wij dat zeggen , waar net dezelfde richting kan gevolgt worden , maar op een totaal andere manier les wordt gegeven . Wij vonden dat dit beter was voor haar , maar ze wilde hier niet van weten . De vriendinne gaan voor ! De afspraak is gemaakt , dat als je buist , dus ook met herexamen , dat je niet zal blijven zitten op het colege , maar dan wel zal moeten overschakelen naar een andere school en eventueel zakken om een beroep te leren , waar naar mijn mening nog altijd niks mis mee is ! Maar het liefst heb je natuurlijk dat ze slagen in wat ze doen , en dat ze volgend jaar niet hun vriendinnen moet achter laten , dat ze met plezier naar school kan gaan !

De éérste tremester was verbluffend goed ! Beter dan met wat ze geeindigd is in het zesde leerjaar. Maar het rapport van dagelijks werk dat ze nu vorige week net voor de exames bij had , was even slecht als dat vorige goed was . Wat doe je dan als ouder , veel praten met je dochter en duidelijk maken dat wat ze nu aan het doen is op school rechtstreeks gevolgen heeft voor later . Het verschil uitleggen en de mogelijk heden van iemand die gestudeert heeft of niet . Het met duidelijke voorbeelden aangeven op je eigen leven . En dan denk je na zo'n gesprek , dit heeft ze wel begrepen ! Nu gaat ze voor haar examen echt goed haar best doen . Maar die twijfel is zo groot , ik word er zot van ! Ik herinnerde die periode als echt een stress periode . Zal ik het wel kennen ? Nog ééns overlezen ? .....Niet zo speciaal voor de kennis die ik moet en zou vergaren , maar meer voor de straffen en de scheldpartijen die boven mijn hoofd hingen bij een slecht rapport . Dit is iets wat ik haar wil besparen ! Als ze leerd , wil ik dat ze dat op de éérste plaats doet voor zich zelf . Maar het is daar waar het schoentje begint te wringen se . Beseft ze het belang wel ? Moet ik ze voorlopig niet wat meer druk opleggen , zodat ze het misschien wel voor ons doet, en misschien betere resultaten behaald ?  Ze moeten natuurlijk iets doen wat ze graag doen ! Maar wat als ze  zelf niet weten wat ?

Dat zijn nu de dingen die die me de laatste weken echt bezig houden . Vandaag had ze haar hoofdvak te leren . Ik zou normaal gezien altijd in de namiddag gaan lopen , maar nu het huis verlaten en haar alleen laten .....Nee nee , ik zou dat wel doen , maar mijne kop staat op ontploffen . Op het werk ( het is maar wat bakken , iets wat de meesten voor hun plezier in hun vrije tijd doen ) is het nu toch redelijk stessy . Hoe reageren de mensen op de crisis ? Hoeveel moeten we voorwerken zonder al teveel overschot te hebben ? Bedrijven die vollop hun kerstfeestjes aan het geven zijn ,, die komen een half uur voor sluitingstijd nog even een bestelling plaatsen van een 250 koeken en 125 pattekes . Ik kom dat morgen vroeg om 7.00 u halen ! Lees zoiets snachts om 01.00 u op de kaart en dan kan je je planning helemaal omgooien voor die slimmeriken die dit zonder enig respect komen afhalen , en de winkelmeisjes dan nog met ne snauw laten weten dat ze wat verder moeten doen want ze moeten nog wel naar Antwerpen zalle . 

Dus op dit moment echt voor niks goesting . Zelfs niet voor te lopen ! Dus vitamine gaan halen zal nu wel nodig zijn . Dat doe ik trouwens elk jaar wel ééns een periode . Maar dan uit voorzorg , nu uit noodzaak ! 

Hopelijk gaat het morgen wat beter !   

17:43 Gepost door marathonmanneke in sport | Commentaren (13) |  Facebook

Commentaren

Stress... ...is deze periode van het jaar bij velen aanwezig hoor. Bij ons op het werk is het ook behoorlijk hektisch. Wat uw dochter betreft alles komt heus wel goed hoor. En echt forceren gaat toch niet hoor. Maar t'is makkelijker gezegt dan gedaan hé. Onze Mathis is maar 6jaar en we zouden ons al druk maken. Het zal wel zijn zeker dat je het beste wil voor haar...en lopen kan zo ontspannend zijn ...eens weg van alle zorgen...dan zie je het mss wat roos kleuriger.
Gr. Natalie

Gepost door: natalie | 15-12-08

Dochters ... Ik heb er thuis ook zo eentje lopen. De oudste doet het prima en de jongste (2e middelbaar) ... we zullen het maar op de puberteit steken zeker. Proficiat met de resultaten van je atleten. Succes in 2009.

Gepost door: Michael | 15-12-08

Stress! Beste Mario,
Ik kan u geen gepast advies geven hoe hiermee om te gaan, er is geen panklare oplossing hiervoor te bedenken. Als ik dan terugkijk naar mijn eigen tijd, het lijkt wel of de geschiedenis zich herhaald. Ik wist het ook beter dan mijn ouders, wat wel inhield dat ik op latere leeftijd na mijn werk naar school ging. Achteraf wisten we het op die leeftijd zelf wel...waar maakten die ouders zich druk om, dacht je als tiener. Ook mijn vader was dagelijk bezig om mij te pushen, dat gaf wel behoorlijk wat spanning in de familie. Uiteindelijk is alles toch weer op zijn pootjes terrecht gekomen, misschien zoals u zelf beaamt is het misschien wel raadzaam om de teugels even te laten vieren. Ik wens jullie veel succes en wijsheid toe.......en tijdens het lopen komen er meestal heldere oplossingen bovendrijven, dus raad ik aan om even naar buiten te gaan.

Gepost door: Fred | 15-12-08

stress hoi,Mario,via via ben ik eens op je site terchtgekomen en ik maakte zowat hetzelfde mee,ook ik heb geworsteld met de opvoeding van mijn jongste ,alle dagen ruzie omdat ze niet wou leren ,en mijn vrouw gaf haar nog min of meer gelijk,van latijnse(dat véééél te zwaar was voor haar,maar vriendinnen hé,naar sport ,zo naar humane en nu is ze tenslotte in het beroepsonderwijs terechtgekomen,voeding verzorging,ik had gehoopt dat ze beter zou leren,maar ikzelf noch de vrouw hebben ooit goed geleerd,dus ,nu laat ik haar maar doen ,later zullen ze het wel inzien....
ik ben bakker van beroep en kon ik het overdoen,nou ja i; zou wel anders gaan doen,maja op je 44 ste nog veranderen ,ik heb me daar bij neergelegd,de drukke dagen komen er nu aan,en dat is ook stressy,maar ik moet me erdoor slaan,willens nillens,lopen is dus mijn uitlaatklep
succes in alles wat je onderneemt ,breng maar eens een bezoekje aan mijn blog
www.bloggen.be/bakkertje64
groetjes

Gepost door: lenaerts marc | 15-12-08

Goh, echt raad geven kan ik "nog" niet, maar ik kan mij wel voorstellen dat je als ouder het beste wil voor je kindjes, en dat dit niet altijd hetzelfde is als wat de kinderen willen. Nog een paar dagen en dan is de stress voorbij, ik duim voor een prachtig rapport!!
Grt

Gepost door: Wendy | 15-12-08

Er zijn ergere dingen in het leven Mario Ik begrijp uw bezorgdheid, maar er zijn ergere dingen in het leven dan een mindere periode op't school. Je doet uw best om haar te mottiveren, veel meer kan je niet doen lijkt me. Tijdens het lopen kan ik mijn problemen juist plaatsen en oplossingen zoeken. Voor mijn gemoedsrust werkt lopen juist helend. Mijn zoontje is nog maar 4 jaar en hij is moeten blijven zitten in de eerste kleuterklas, niet echt leuk, maar als dat het beste is! Het belangrijkste vind ik dat mijn zoontje gelukkig is. Elke situatie is natuurlijk anders, maar probeer te relativeren anders ga je er uiteindelijk onderdoor.
Veel succes ermee en begin maar terug te lopen, zal u deugd doen, ben ik zeker van!

Gepost door: Benny Van Genechten | 15-12-08

EXAMENSTRESS Is het de examenstress die boven komt met daarbij de stress op je werk. Laat het even overwaaien en dan komt het wel goed. Niet te veel druk zetten op je dochter, laat ze vooral zichzelf ontdekken. Succes coach !!!

Gepost door: Edith | 15-12-08

Het zou een te lange reply worden moest ik mijn ervaringen meegeven.
Eén van de allerbelangrijkste dingen die ik heb onthouden is dat je altijd je kinderen positief moet blijven steunen wat er ook gebeurt. Blijf ook luisteren naar wat ze zelf willen.
Ook zeer belangrijk: zorg ervoor dat Peggy en jij 1 dezelfde taal praten naar je kinderen toe. Succes!

Btw, lopen is veel beter dan vitaminen!

Gepost door: Gert | 15-12-08

klinkt bekend Dat van het werk hé. Bij ons is het net zo druk. Elke zelfstandige moet precies nog wat kosten maken van de boekhouder. Bon, de winkel draait dus je hoort me niet klagen maar 't is wel stressy hé. Betreft de dochter. Ik denk dat we allemaal wel eens in haar schoenen hebben gestaan ik alleszins wel. En heb eigenlijk net dezelfde reactie als jij. Maar bekijk het zo Mario: Wacht even het resultaat af en dan kan je de conclusie trekken hé. Ik hoop het beste voor jullie. En een jaar is lang, ze kan zich altijd herpakken... Ps: teveel druk kan ook averrechts werken en dat sta je nog verder van huis. En eerlijk gezegd, wist jij op je 12 al wat jet ging doen later? Ik niet. Ik ging toen nog prof voetballer worden, zoals iedereen op 't school haha. Toen konden we nog dromen zonder vodden sé. Groeten van een helaas serieus geblesseerde mens aan de knie, kuit en enkel... (stomme zondagsvoetballers)

Gepost door: Steve | 16-12-08

niet makkelijk man, ik heb met je te doen. Mijn ervaring is dat je niets zelf in de hand hebt. Je kan alleen maar laten weten dat je er bent voor hen en proberen om het licht te laten zien. Het enige wat je in de plaats krijgt is een vage hoop dat ze het misschien nu wél begrepen hebben.
En voor de rest ... wel, je kan niet meer doen dan je best; zijn er personen die dit niet goed genoeg vinden, dan is dat hun probleem ('k weet 't; ik heb makkelijk praten ...)

Gepost door: geert | 16-12-08

tja, da's natuurlijk niet simpel hé met je dochter. Ik ben ook van mening dat je je kinderen dat moet laten doen wat ze graag doen, maar als ze 't zelf nog niet weten kan je m.i. als ouders wel een beetje in een bepaalde richting sturen en zien hoe dat uitdraait. Nu, beetje druk mag wel maar zeker niet overdrijven, want dan rebelleren ze wel eens ;-) Moesten mijn ouders mij hebben laten doen was ik nu misschien wel de vrouwelijke Indiana Jones :-) Toch wel blij dat ze me ietskes in een andere richting geduwd hebben ;-)

Gepost door: Ruthje | 16-12-08

Het puberen is altijd lastig en dochter lief van ons wil ook wel eens te gemakkelijk wezen en dan veel praten en kijken waar de pijn punten liggen.
En als er geen wil meer is om er voor te gaan, dan gewoon een nivo lager of een andere school.
En gelukkig is dat nog niet voor gekomen.
Verder drukke maand voor jouw Mario en vervelend natuurlijk.
Maar aan de andere kant, je hebt gelukkig nog veel werk, bij vele bedrijven zoals bij mijn baas is bijna geen werk en loert de werkloosheid, en die vooruitzichten zijn ook niet fijn zo met kerst.
Geniet ervan en lekke lopen.
Groet Rinus.

Gepost door: Rinus | 16-12-08

Depressie Maar coach, jong, de oren niet laten hangen, hé!
Ten eerste: ik kan me voorstellen dat je eens stevig vloekt als je 's nachts geconfronteerd wordt met de bestellingen van 't laatste nippertje. De meeste mensen gaan er van uit dat als ze klant zijn, ze ook koning zijn. Een beetje planning zou veel helpen, maar mensen blijven nu éénmaal mensen, hé. Wees inderdaad blij dat je nog werk hebt. Voor velen groeit de onzekerheid met de dag. Ook is zit op een schuppesteel, zoals ze dat bij ons zeggen. Ach, er zijn erger dingen in 't leven.
Ten tweede: de dochter. Als ouders willen we alleen maar het beste voor onze kinderen en willen we ze alle kansen geven, vooral degene niet we zelf niet gekregen hebben of die we zelf niet gegrepen hebben. We willen ze behoeden voor de fouten die we zelf gemaakt hebben. Maar het is net omdat je fouten maakt, dat je leert in het leven. Soms moet je eens goed botsen voor je bijleert. Soms moet je je kinderen bewust loslaten, ook al weet je op voorhand dat ze gaan botsen, ook al zie je de ellende van kilometers aankomen. Wat zal het meeste indruk maken, denk je: een vader of moeder die zit te zagen of de eigen ervaring? Ik weet dat het heel makkelijk praten is van mij, maar toch zou ik proberen de zaken een beetje los te laten. Ze zal zelf wel voelen, op een gegeven moment, dat het in het college niet meer lukt op deze manier. Dan kan ze zelf kiezen: harder werken (voor zo ver ze dan nu al niet doet) of van school veranderen. Neem even afstand, zit haar niet de dicht op haar vel. Geef haar de kans om fouten te maken en zodoende ervan te leren. Dat zijn levenslessen waar ze ALTIJD van leert, eender in welke richting/school/beroep ze terechtkomt.
En ga jij een stukje rustig lopen, met een muziekje op, of met de muziek van de natuur. Efkes uitwaaien kan wonderen doen! Veel succes en goede moed! Alles komt goed!

Gepost door: Sandy | 16-12-08

De commentaren zijn gesloten.