08-01-11

Een weekje gewerkt onder invloed .......

Ik moet bekennen dat ik voor de eerste keer onder invloed gewerkt heb . De invloed kwam dan wel niet van een lekker donker goden drankje met zo'n wit kraagske op waar ge juist het puntje van uwe neus zo in kunt steken . Nee nie van datte , maar mijn lichaam stond een hele week onder chemo . 

En valt het mee ? Is de meest gestelde vraag uit de top 1000 van de laatste week Tong uitsteken . Het antwoord is simpel . Ik heb nog niks moeten in boeten van mijn verplichte werk patroon . Dwz Ik ga nog elke dag werken , en op het werk ondervind ik geen hinder van vermoeidheid . En  ik goed meedraaien en om niet te overdrijven ...als ik wil doe ik ze nog allemaal de broek af !! Stoer Het is een plezier om te gaan werken  . 1 vraag wordt er gesteld als ik binnen kom , En hoe voelt ge u ? Louis zou zeker niet willen dat ik mij sta te forceren  op zijne werkvloer maar weet dat ik dit verzet nodig heb ! Ik schrijf nu zijne werkvloer , en dat is ook zo , maar dat gevoel heeft hij nooit zo naar voor gebracht . Wij werken nu al bijna 25 jaar samen en kennen mekaar door en door . Ik heb altijd het gevoel gehad en nog altijd dat ik,iets beteken , dat ik niet nummer zoveel ben , dat ik mee bijgedragen heb aan de opbouw van deze zaak . Finantieël vertaald dit zich wel , waar ik wil mee zeggen dat ik nooit problemen gehad heb met loon  of andere problemen . Ook mijn werk collega ( de enige ) die er ook al een dikke 21 jaar is , zou nu op 30 januari op pensioen gaan . Maar nu met mijn nieuws te horen te krijgen zou mijn baas er alleen komen voor te staan ( mogelijk he , want ik kom zo lang ik kan  ) iets wat onmogelijk is . Dus ook hij heeft uit respect voor de goedheid van al die jaren werken zijn pensioen uitgesteld met 1 jaar voorlopig . 

Nu blijf ik wel zeer waakzaam en ik ga mijn lichaam zeker niet uitdagen en testen . Ik slaap normaal gezien maar een 4 u per dag , maar dit is nu verdubbeld en zal nog opgedreven worden . Het sporten is gewoon bijzaak , maar word nog wel gedaan . 1 keer deze week en morgen vroeg ga ik denk ik ook nog een toerke lopen . 

Vanaf maandag beginnen de zwaarste dagen na een chemo volgens de boekjes . Allee ik kan beter schrijven , " volgens ons peggy " want ik lees die brol niet ! Ik blijf alles voor de rest goed opvolgen . Luister zeer goed naar mijn lichaam en volg goed het dieet of de eetbeberkingen die ik opgelegd gekregen heb . Ik moet of mag dus niet afvallen he ! 

Wat zou ik nu kunnen kenmerken wat toch mogelijk een licht verschil maakte met vorige week zonder chemo . Maar dan moet ik weer opletten dat ik mezelf niks wijs maak opdat ik er nu speciaal oplet en anders maar op doe . 

Maar mijn eetlust is iets minder , maar ik dwing mezelf nog altijd tot dezelfde hoeveelheid te eten . Ook kan ik slecht slapen , waarvoor ik al naar de arts gebeld heb en die me toestemming gaf om met halve slaap pilletjes dat op te lossen . Soms bonkt mijn hart zo eens veel harder . Maar 1 of 2 slagen na elkaar .....maar ik denk dat ik dat vroeger ook al wel eens had . 

Hoe gaan we het weekeinde doorbrengen ? Wel ik probeer niet teveel op drukke plaatsen te komen waar mensen ziek kunnen zijn , zeker nu met de griepvirus onder de mensen . Dat kan ik missen ! Maar ik zou wel eens graag een ferme wandeling gaan maken in de bossen en deze avond gaan we fondue doen . Peggy weet het nog niet . Maar ik heb alles al besteld om deze avond lekker gezellig thuis door te brengen . En zondag is nog een beetje afwachten . Maar beginnen met lopen zou al voor de helft geslaagd zijn !

 Maandag naar de les gaan van bedrijfsbeheer is hier thuis nu zo wat een twist punt . Ik heb er al een half jaar opzitten en wil dit niet opgeven . Maar ons peggy wil niet dat ik juist op de meest vatbare dagen in een klaslokaal ge zitten .  Ik weet dat ze gelijk heeft , maar ........nu niet gaan = aan opgeven . En er zijn al redelijk wat dingen die verandert zijn de laatste 3 weken  , vooruitzichten van me afgenomen  , en dit er nog bij ........ik zal wel zien hoe ik me voel . En het is ook maar met 8 mensen in 1 klaslokaal .

Nog een zeer fijn weekeinde en voor sommigen t'rug een fijne werk-week toegewenst  .

Je beseft nu niet hoe mooi het is om elke dag simpel naar je werk te moeten/mogen rijden om daar je ding te doen , tot je het plots niet meer kan of mag . Vergeet het finantieele , dat is bijzaak en kan door goed verzekerd te zijn opgelost worden . Maar er gewoon niet meer bijhoren !! niet op je werk  , niet met je sport of je andere vrijetijdbestedingen . Dat nutteloos gevoel wens ik niemand toe !!

Dan komt bij mij dadelijk de vraag boven . Hoe kunnen vooral jongeren en soms ook ouderen   zich zo nutteloos gedragen ? Geen doelen in hun leven , Geen werkgoesting , geen toekomstplan . 

Ik zou  toch eens voorstellen aan de middelbare scholen om leerlingen aan de hand van hun richting als een soort eindwerk eens een toekomst plan te laten opstellen ! Onze leerkracht van bedrijfsbeheer geeft ook nog in het dagonderwijs les bedrijfsbeheer  en als zij de vraag aan 17 - 18 jarige studenten houtbewerking steld , hoeveel zij inschatten om te verdienen na hun schooltijd , dan rollen daar gigantiche bedragen uit hun hoofd die alleen maar een flinke domper op de werkelijkheid zullen zetten .

Ook een gezinskost / kostprijs van een huis / lening / auto / onderhoud van jezelf en je gezin . Hoe ze het gaan aanpakken voordat ze aan een gezin denken . Ze inspireren met beelden uit het leven !!

25 jaar geleden hadden de ouders nog een bouwgrond voor hun kinderen liggen , en dit gaf mijn generatie nog een flinke duw in de rug . Maar door de fikse prijs stijgingen , om maar een voorbeeld te geven op mijn grond die vermenigvuldigd is met 4 in aankoopprijs terwijl mijn loon ong 1/3 gestegen is op 15 jaar . Wij kunnen  dit niet meer voor onze kinderen op zij leggen . Dus hoe pakken onze kinderen dit probleem aan ? Geef ze een toekomstbeeld om naar te werken vanuit de scholen !! En wat kunnen ouders doen om hun kinderen dit beeld te helpen realiseren ?   



07:33 Gepost door marathonmanneke | Commentaren (6) |  Facebook

Commentaren

ik vind het van een enorm karakter en goed hart getuigen dat je er nog volop wil zijn voor je werkgever, maar zoals je zelf aangeeft...een werkrelatie van man tot man die al 20 jaar duurt schuif je niet zo makkelijk aan de kant. Moest ik in jouw situatie zijn, ik zou het niet doen denk ik, maar ik ben meer misbaar en vervangbaar op mijn werk dan jij :-) Maar je kan niet elk type werk en elke werkgever over dezelfde kam scheren natuurlijk. Ik hoop voor jou dat je gewoon kan blijven doorwerken, gezien het je zo veel voldoening geeft!

En in mijn generatie zijn er maar enkelingen die een bouwgrond cadeau kregen (ik en Koen hebben dat geluk niet gehad hoor) en we hebben dus zelf hard gewerkt voor ons huis (en zullen er nog 30 jaar hard voor moeten werken). Ik ken heel wat jongeren (vanuit mijn job natuurlijk) die gelukkig wel een héél realistisch beeld hebben van wat hen te wachten staat, maar er lopen er inderdaad ook héél wat rond die na school forse teleurstellingen zullen te verwerken krijgen omdat ze alleen maar een ideaal voor ogen hebben waar in werkelijkheid héél hard voor zal gewerkt moeten worden...

Gepost door: Ruthje | 08-01-11

Je schreef op FB dat je een mooi blogje geschreven had, en dat is effectief zo. Je hebt de nagel weer op de kop geslagen!

Je mag je heel gelukkig prijzen dat je zo'n goede verstandhouding hebt met je baas en je collega. Het moet je hart verwarmen om te merken dat die mensen er voor jou zijn.

Wat de les betreft: ik snap heel goed dat je dat niet wil opgeven, maar ook dat Peggy zich ongerust maakt. Maar waarom kies je niet de gulden middenweg: draag een masker tijdens de les. Dat beschermt je neus en je mond alvast. Niet leuk om op te zetten, maar het doel heiligt te middelen! En als je er dan ook goed voor zorgt om je handen heel vaak te wassen, beperk je een mogelijke besmetting tot het minimum. Zo'n maskertjes kan je bij de apotheek krijgen. (en nu maar hopen dat ik Peggy niet op mijn dak krijg :-))

Gepost door: Sandy | 08-01-11

Wauw, je word een life coach, want hier kunnen we allemaal van leren ! Blijf bloggen (als je goesting hebt natuurlijk) en wat die jongeren betreft (van die leeftijd) dat is ook mijn ervaring in het onderwijs, er wordt veel als evident ervaren. Anderzijds ben ik de eerste om toe te geven dat ik eigenlijk pas in mijn studententijd 'benul' heb gekregen van geld, door scha en schande... en 't is allemaal goed gekomen ;-)

Gepost door: kaat | 08-01-11

Sterkte ! Kan nu wel 1000 dingen schrijven maar Sterkte is alles wat ik kan bedenken.

Gepost door: Bjorn Paree | 09-01-11

Hoi Mario,

Ik vind dat je er goed mee omgaat en het zet mensen en mij aan het denken wat je schrijft. Ik hoop van harte dat je compleet herstelt, zodat dat schitterende plan van jou bij de abdij toch nog eens door kan gaan...
Groeten Frans

Gepost door: Frans | 11-01-11

Wat een geluk met zo'n baas en collega Mario. Ik hoop dat je nog lang aan de slag kunt blijven, het geeft in elk geval verstrooiing voor jou.
Het eerste wat me te binnenschoot bij je stukje over je avondles was ook het dragen van een masker, zoals Sandy voorstelt. Dan hoef je niets te missen en ben je toch wat beschermd. Sterkte verder he! We blijven aan je denken !

Gepost door: Chris | 12-01-11

De commentaren zijn gesloten.