27-01-14

Het gaat prima !

Vorige week heb ik er een stevige week van gemaakt . 73 km heb ik toen op de teller gezet , en dat is toch al een hele tijd geleden dat ik zoveel km in 1 week gelopen heb . En het voelt  geweldig . Niks vermoeid , en die drang naar meer is er terug . Deze week gaat het aan totaal volume iets minder zijn . Morgen ga ik versnellingen doen op de piste . 8 x 100 met telkens rust tot hartslag onder de 100 is met een max van 2 min.  dan 2 km loslopen en 6 x 200 m en dan jog ik naar huis . In totaal zal ik dan wel aan een 13 km komen .

Woensdag ga ik rustig loslopen . Gewoon op gevoel een beetje genieten zonder veel naar tijd snelheid of hartslag te zien . 1 regel , ik mag niet moe worden !! Donderdag gaat een wisselloop worden van een 12 km . 2 km opwarmen en dan 2 min stevig lopen met een max hartslag van 165 en dan 4 min loslopen en dus die hartslag goed te laten zakken zonder echt te rusten .

Donderdag een tempo loopje van een 8 km  aan hartslag 145 - 150 en vrijdag is het een rustdag net als vandaag !

Zaterdag een progressieve duurloop van 12 - 15 km . Maar hier moet ik altijd wel met een heel afwachtende houding praten omdat ik dan een redelijke drukke nacht achter de rug heb , en het gevoel me er soms toe dwingt dit bij te sturen .

Zondag doe ik weer een duurloop van een 23 - 25 km

Zo is de hele week weer ingevuld .

 

18:57 Gepost door marathonmanneke | Commentaren (0) |  Facebook

05-01-14

Wauw lang geleden

Waar begin ik na zo een lange tijd afwezig te zijn geweest ? Wel in een paar regels zal ik vertellen dat het afgelopen jaar vrij goed verlopen is . We hebben onze tegenslagen en portie geluk mooi verdeeld gekregen zodat we mogen vaststellen dat we goed bezig zijn . Ons Peggy heeft 2 rug operaties ondergaan en is nu dat alweer bijna vergeten . Allee t'is te zeggen , met de nodige aanpassingen zoals een automatisch broodsnijmachine  en het afschaffen van lopen , kan ze zo 100 jaar worden . Bij mij is alles goed , niet ziek geweest , alleen moet ik nog altijd naar die vervelende controles om de 6 maanden nu . Ach voor mij maakt dat niet zo veel uit hoor , maar voor een bezorgde vrouw zijn dit altijd spannende dagen .

Met de bakkerij gaat alles prima ! We hebben een zeer druk leven nu maar zijn toch meer samen als vroeger .We hebben aan ons gezin veel meer dan vroeger  . Dat het natuurlijk niet allemaal roze geur en maneschijn is , is rij  normaal he !

 Het lopen is altijd afhankelijk van het werk . Vroeger ook wel , maar toen had ik toch elke dag een uurtje of 4 meer tijd om mijn ding te doen . En nu mag je al wel weinig slaap nodig hebben , maar de vrije tijd die ik nu heb , daar  wil mijn lichaam , of meer zo een innerlijk stemmetje meer mij in de richting van iets rustig duwen , dan te gaan lopen . Maar ik heb mij voorgenomen om daar toch sterk verandering in te brengen . Ik ga eens kijken waar ergens mijn karakter verstopt is . Die goesting , die drang , die gedrevenheid om elke dag te gaan lopen ! Dat stemmetje dat mij een schuldgevoel aanpraatte als ik een dag overgeslagen had om te gaan lopen ! Waar zit dat ?

Ik herinner mij mensen waar ik schema's voor maakte die bijna nog niks gelopen hadden . Zo mensen die juist een stat2run achter de rug hadden of op eigen houtje zich een half uurtje lopen hadden aangeleerd . Zo'n mensen kwamen soms bij mij aan met dan een hele uitleg en vragen van hoe doe jij dit toch , waar haal je die tijd , ik kan dit niet want .....! En dan kwam ik altijd met een stevige en motiverende uitleg af waaraan zij zich dan optrokken en er verdomd in slaagden om telkens hun grenzen te verleggen . Nu sta ik aan die kant , en echt als ik dan die mails ( want ik heb die bijna nog allemaal ) lees , dan denk ik , toch straffe dingen die sommige mensen gedaan hebben ! Of anders ben ik nu echt een watje !! Dat maken jullie zelf maar uit ! :-)

Zo kan ik een 2 mensen , echt straffe madammen , geen toppers want dan zou ik het over bv Wendy moeten hebben die zeker ook heel straf is en vele podium plaatsen veroverde . Maar om straf te zijn hoeft dat allemaal niet . Neem nu Edith bv. Was zo al wel een beetje sportief , maar slaagde erin om met niet meer dan 3 keer per week te trainen met een max. van 60 km per week een marathon uit te lopen samen met mij in juist gehaast van 6 min/km , dus 4.12 u

Of Sandy , die liep of beter gezegd ( nu mag dat ) die deed daar stevige pogingen naar , maar werd telkens door blessure of geen goesting meer door bijna geen vooruitgang te maken met opgeven geconfronteerd . Haar vind ik super straf . Motiveren was er in periode's bijna wekelijks nodig . Maar slaagde er in om een 5 km in een behoorlijke tijd van 30 min te lopen . En zo naar een 10 km iets wat de eerste keer met traantjes van geluk beloond werden . Ze had de microbe volledig te pakken en kwam zelf met een vraag of een halve marathon mogelijk was . Tuurlijk , maar .......Een paar opsommingen waaronder de belangrijkste haar kleine overgewicht . Hierdoor ga je mogelijk blessuren door krijgen aan knieen enz.. , Maar verdomme ze slaagde daarin he ! En na een paar halve marathons een gevecht geleerd te hebben tegen de tijd van 2 u is  ze nu zonder mijn hulp er in geslaagd om al een paar marathons te lopen en een figuur ....Mmmmmm......

En zo zijn er nog wel een paar die ik zou kunnen vergelijken met hen , maar deze twee zijn zo een beetje mijn voorbeeld om mezelf eens aan op te trekken want ik gaan in april een poging doen om weer een marathon uit te lopen . En geloof me , uitlopen is enkel wat telt . En ik heb al een paar reactie zo gekregen en die zijn dan telkens , o maar dat zal geen probleem zijn , welke tijd heb je op het oog ? Ze zien mij dit doen met de vingers in de neus , dus als ik die uitloop in 4 u dan zullen de reactie's zijn van , een slechte dag ? Gekwetst ?

Maar voor mij zou ik het een hele prestatie vinden om in 4 u  aan te komen of gewoon Edith haar eerste prestatie van 4.12 u te evenaren !! Ik loop daar niet echt mee te koop of schuil me zeker niet achter mijn periode van kanker . Maar geloof me , een half jaar niet lopen en je conditie zien weg smelten is nog niet half zo erg als het ondergaan van 6 chemo's en 3 ruggemerg behandelingen . Je bent dan bijna een vod . En om als getrainde persoon volledig vanaf nul  terug uit dit dal te kruipen , samen dan met een super drukke werkagende is verdomme moeilijk ! Maar ik ga de uitdaging aan en dus allemaal naar Rotterdam marathon !!

Groetjes Mario

09:46 Gepost door marathonmanneke | Commentaren (2) |  Facebook